RSS

Category Archives: Uncategorized

અછાંદસ- અફસોસ,
ગઈકાલની ભવ્યતાને યાદ કરી
હું આખું જીવન રડતો રહ્યો.
અને છેક અંત વેળાએ સમજાયું
એ માત્ર દેખાડાથી વધારે કશુંજ નહોતું.
જીવનભર એકાંતના અડાબીડ
જંગલોમાં હું ભટકતો રહ્યો,
આંખ મીંચાય એ પહેલા જણાયું
ત્યાં બધીરતાથી વિશેષ કશુંજ નહોતું.
જીવનનાં તોફાની દરિયાને પાર કરવા
હું રાતદિવસ હલેસાં મારતો રહ્યો.
થાક ચડ્યો ત્યારે ભાન આવ્યું,
એ મૃગજળના દરિયાથી વધુ કશુંજ નહોતું.
આજે સરી ગયેલો એ સમય,
એકાંતનું જંગલ અને ભરેલો રેત દરિયો
દુર ઉભા રહી ખુબ હસ્યાં
મારી પાસે અફસોસથી વધારે કશુંજ નહોતું.
રેખા પટેલ (વિનોદિની)

 

Advertisements
 

રીટાયર્ડમેન્ટ – રેખા પટેલ(વિનોદિની)
પતિના સ્વર્ગે સિધાવ્યા પછી દેશમાં સુધાબેન સાવ એકલા પડી ગયા હતા. આ સમય દરમિયાન મિલન અને તેની પત્ની મોના હંમેશા સુધાબેનને અમેરિકા આવી જતા સમજાવતા રહેતા. સારું હતુકે સુધાબેન અહી પ્રાથમિક શાળામાં શિક્ષિકા તરીકે કામ કરતા હતા. આથી દિવસ જેમતેમ ટુંકો થઇ જતો.
” મમ્મી અહી આવી જાઓ તો તમારે પૌત્ર પૌત્રી સાથે રહેવાય અને અમને તમારી સાથે રહેવાનો લ્હાવો મળે.ખાસ તો તમારી દેખરેખમાં બાળકોની ઉછેર થાય તો તેમનામાં થોડાંક ભારતીય સંસ્કારો આવે.” મોના કહેતી રહેતી.
દીકરો અને વહુનું આટલું બધું મન જોઈને અને ખાસ તો બાળકોની કેળવણીની વાતે સુધાબેન પીગળી ગયા. આમ પણ એકલતા તેમને માફક આવતી નહોતી. પતિના મરણ બાદ તેમને ચિંતા રહેતી કે ઉંમર થતા બીમારી આવે તો તેમની દેખભાળ હવે કોણ કરશે. વધારામાં એકનો એક દીકરો પરદેશમાં છે તો તેની પાસે જવા પણ મન તલપાપડ થઈ જતું. છેવટે નીકરી ઉપરથી અર્લી રીટાયર્ડમેન્ટ લઇ સુધાબેન અમેરિકા આવી ગયા.
અહી મોના અને મિલન બહાર નોકરી કરતા હતા આથી સુધાબેને ઘરકામ સાથે પીન્કી અને મોન્ટુનું બધું કામ હસતા મ્હોએ ઉપાડી લીધું. “પૌત્ર પોત્રીઓ જ્યાં સુધી નાના હોય ત્યા સુધી વૃદ્ધોની જરૂરીયાત પ્રમાણે તેમનું માન બરાબર જળવાય છે”
પીન્કી અને મોન્ટુ દાદીની આગળપાછળ ઘૂમતા રહેતા. તેમની બનાવેલી રસોઈ પ્રેમથી જમતા હોય. દાદીનો હાથ પકડી વોક કરવા જતા અને રાત્રે ટચુકડી વાર્તાઓ સાંભળતાં બાના ગળે હાથ વિટાળી સુઈ જતા. મોના પરાણે તેમનાં રૂમમાં મૂકી આવતી. મમ્મીના આવ્યા પછી મિલન અન મોનાને ઘણી રાહત હતી. ખાસ મોનાને બાળકો અને ઘરની કોઈ ખાસ ચિંતા હવે નહોતી રહેતી. તેઓ પણ સુધાબેનને વીકેન્ડમાં બહાર લઇ જતા, નજીકમાં મંદિર લઇ જતા. જેથી મમ્મીનું મન અહી ગોઠી શકે.

આ બધી સહુલિયત સુધાબેનને પાંચ વર્ષ સુધી બરાબર મળતી રહી. બંને બાળકો બાર અને ચૌદ વરસનાં થઈ ગયા. હવે ટીનેજર બાળકોને સુધાબેનના હાથની ઇન્ડિયન રસોઈ ભાવતી નહોતી,કારણ તેમને ઇન્ડિયન ફૂડ પસંદ નહોતું આવતું. તેમને બા સાથે રમવા અને વાતો કરવા કરતા મિત્રો ચેટીંગ કરવામાં બહાર ફરવામાં વધારે રસ રહેતો. છતાં બાળકો ક્યારેક આવતા જતા હલ્લો બા ,હાય બા કહી જતા ત્યારે સુધાબેનને એક હાશકારો જરૂર થઈ આવતો.
મોનાને બાળકો મોટા થઇ જતા આ બાબતે રાહત હતી. સાથે ઘરની કે રસોઈની ચિંતા નહોતી આથી તે પણ વધુ સમય બહાર પસાર કરતી. વીકેન્ડમાં તેમની પાર્ટીઓ રહેતી. આમ કાળક્રમે સુધાબેન એકલા પડતા ચાલ્યા. અહી કોઈ આજુબાજુમાં ખાસ ઇન્ડિયન નહોતા રહેતા કે સુધાબેન જાતે તેમની પાસે જઈ શકે, મનની વાત કહી થોડા હલકા થઇ શકે. બહુ તો ફોનમાં તેમના જેવા બે ચાર સગાઓ સાથે સામાન્ય વાતોની આપલે કરી લેતા હતા. એકલતામાં સમય કરતા સુધાબેન સમય કરતા વહેલા વૃદ્ધ થઇ ગયા હતા.
સુધાબેન જોતા હતા કે હવે મિલન પણ આવતાની સાથે મોના સાથે વાતો કરવામાં, આખા દિવસની દિનચર્યા પૂછવામાં વ્યસ્ત રહેતો અથવા તો બાળકો સાથે બીઝી થઈ જતો. માત્ર કેમ છો મમ્મી અને જયશ્રી કૃષ્ણ જેવા બે ચાર શબ્દોની આપલે સિવાય તેમની વચ્ચે વાતોની કોઈ દોર સંધાતો નહોતો.

એક દિવસ ભરેલા ઘર વચ્ચે એકલતાનો સામનો કરતા સુધાબેનને દેશ, ફળિયું અને પાડોશીઓ યાદ આવી ગયા. જે તેમની એક બુમે શું કામ હતું કહી દોડતા આવી જતા. તેનું ખાસ કારણ હતું આજે બહાર જરા વધારે ઠંડી હતી, વા ને કારણે સુધાબેનથી સવારમાં બેઠું થવાતું નહોતું. તેમણે રૂમમાં બેડ ઉપરથી બહાર સંભળાય તેવી રીતે બે ત્રણ બુમો પાડી. મિલન અને બાળકો નીકળી ગયા હતા. મોના ઉતાવળમાં હતી તેણે આ સાભળ્યું નાં સાભળ્યું કરી હું જાઉં છું મમ્મી કહી નીકળી ગઈ. બહુ વાર પછી સુધાબેન જાત સંભાળતા માંડ બેઠા થયા. આજે પહેલી વાર તેમને અપાહીજ હોવાનો અનુભવ થઇ આવ્યો.
એ સાંજે ડીનર ટેબલ ઉપર તેમણે મિલન સામે પોતે ઇન્ડીયા પાછા જવા માગે છે એવી વાત મૂકી. માત્ર આ સમય પુરતો તેમનો દીકરો પાંચ મિનીટ તેમની સામે બેઠેલો જોવા મળતો. સાવ એવું નહોતું કે મિલનને તેની મમ્મીની પરવા નહોતી. પરંતુ અહીની ફાસ્ટ લાઈફમાં તેની પ્રાયોરિટી બદલાઈ ગઈ હતી. તે સમયે મિલન હા કે ના કંઈ બોલ્યો નહોતો. માત્ર પૂછ્યું હતું ” મમ્મી તમારી તબિયત તો સારી છે ને?” અને આશ્ચર્ય વચ્ચે મોનાએ બીજાજ અઠવાડિયે ઇન્ડીયાની વનવે ની ટીકીટ મમ્મીના હાથમાં થમાવી દીધી. સુધાબેનને લાગ્યું કે હવે રીટાયર્ડમેન્ટ મળી ગયું છે.

 

સાચા અર્થમાં જિંદગી એટલે,
રોજ સવારે તારી ખુલતી આંખો સામે
ઉગતાં સૂરજની સાખે વિખરાઈ જવું.
અને રાત્રીમાં ઘેરાતાં અંધકારમાં
તારી બાહોમાં સમેટાઈ જવું.
આ વચ્ચેની દરેક પળોમાં,
મારી અંદર હળુહળુ ઉગતાં રહેવું
તારા અંતરમાં સુગંધ બની મહેકતા જવું.
વિનોદિની

 
Leave a comment

Posted by on August 31, 2017 in Uncategorized

 

21105840_1671776159523808_3909050541365089657_nમારું નથી તે બીજા કોઈને, હું કેમ આપું?
શબ્દોમાં લખી લાગણીઓને કેમ માપું.
સહુ સાથે હસી મજાક, મીઠાં વેણ કહું
બાકી મનમંદિરમાં હું,એકજ મૂર્તિ સ્થાપું
સાંભળું ચારે કોરનું ,ને હોઠે ચુપ્પી સાધુ
એકાંતે વાગોળી સઘળું,સારું સંઘરી રાખું
જો કરે કોઈ મારી બુરાઈ, મન મોટું રાખું
તારા ઉપરનો હળવો ધા હું કેમ સાખું?
સોંપ્યું છે તનમન તેનું સર્વ સુખ સાચું
એ સ્નેહાળ છાયા તણે સર્વ સુખ સાધુ.
રેખા પટેલ વિનોદિની)

 

तूम अगर सामने हो मेरे, तो हर जगह ख़ास है.
वरना जैसे,समंदरके सामने पानी और प्यास है.

जिसे चाहे वो मिल जायें अगर, जीवन बाग़ है,
बाकी जिंदगी रुकती नहीं, जीनेका अहेसास है.

सपनोंको कहाँ ख़रीदा या बेचा जा सकता है,
किंमत लगती है वहाँ,जहाँ मिलन आस पास है.

जीने को जरुरी है तमन्नाओ को जिंदा रखना,
बुझे हुए दियेमें, यूँ तेल भरते जाना परिहास है.

वैसे ये जीवन,बहेते समंदर से आगे कुछ भी नहीं
जिन्दा लोग डूबते, मुर्दा फेंक देते कहते लाश है.

रेखा पटेल( विनोदिनी)

 

દર્પણમાં મને મારોજ ચહેરો દેખાય એ કેમ ચાલે?
મારે તો હું મને શોધું અને તું જડી આવે એમ ચાલે
કદીક લાગણીઓ પડછાયા જેવી ચુપકીદી સાધે,
બાકી આપણી વચમાં એ સુગંધી ગોટાની જેમ ચાલે.
બાંઘ્યા તળાવમાં ભમરી કે ભરતી કંઈ જડતી નથી
ભરતી અને ઓટ,જેમ હૃદય દરિયો બને તેમ ચાલે
સબંધો આ સતરંજ ઉપર નખાતી કોડીઓ જેવા છે.
દરેક વખતે અલગ આવે, તોય રમત હેમખેમ ચાલે
અંતરની યાદો બધી મીટર માપમાં ક્યા મપાય છે?
એકલતા આવે ત્યારે બધી ચડે ઘોડે જેમતેમ આવે
રેખા પટેલ (વિનોદિની)

 

સ્ત્રીની સ્વતંત્રતા સ્ત્રી – રેખા પટેલ(વિનોદિની)

સ્ત્રીની સ્વતંત્રતા સ્ત્રી – રેખા પટેલ(વિનોદિની)
એકવીસમી સદીમાં જ્યારે એવું લાગે છે કે સ્ત્રી સ્વતંત્ર બની રહી છે. પુરુષોના ખભેખભા મિલાવી કામ કરવા લાગી છે ત્યારે હજુ પણ એક સવાલ મનમાં માથું ઊંચકી રહ્યો છે.
માતા પિતાનાં ઘરે લાડમાં, સ્વતંત્રતામાં ઉછરેલી એક યુવતીની સ્વતંત્રતામાં લગ્ન પછી મોટો ફેરફાર શા માટે થઇ જતો હશે?”
“પરણેલી સ્ત્રીનું પણ અલગ અસ્તિત્વ હોય છે જે છીનવી લેવાની જરૂર નથી. છતા પણ જીવનની આ એક કરુણતા છે કે કોઇની પૂત્રીને પત્ની બનતા સાથે તેની અગત્યતા અને જીવન જીવવાની શૈલીમાં ખાસો બદલાવ આવી જાય છે. જ્યારે પુરુષોની સ્વતંત્રતામાં ખાસ કોઈ ફેરફાર દેખાતો નથી.” ત્યારે તેને પુરુષ સમોવડી કેમ ગણવી?
સામાન્ય રીતે સ્ત્રી પોતાની ઇચ્છાથી લગ્ન પછી શ્વસુરગૃહની પાબંધીઓને માથે ઓઢે તો વાત અલગ છે. પરંતુ તેની ઈચ્છાઓ વિરુદ્ધ સલામતી કે સમાજના નામ ઉપર જો બળજબરીથી તેના વિકાસને કે તેની ખુશીઓને રુંધીં નાખવામાં આવે તો તે અયોગ્ય કહેવાય છે.”
સ્ત્રીને મુક્ત આકાશ સહુ પ્રથમ એક સ્ત્રીજ આપી શકે છે. ઘરમાં સાસુ નણંદ કે જેઠાણીના સ્વરૂપે આગળ આવેલી સ્ત્રીએ આવનાર સ્ત્રીની સ્વતંત્રતાની જાળવણી કરે તો પુરુષો પણ તેમના બોલને ઉથાપી નહિ શકે. પરંતુ આ બધાની વચ્ચે સ્ત્રીઓ એ પણ સ્વતંત્રતા અને સ્વચ્છંદતા વચ્ચેનો ભેદ સમજી લેવાની ખાસ જરૂર છે.

20228484_1630867580281333_7522330913595757835_n

 
Leave a comment

Posted by on August 31, 2017 in Uncategorized