RSS

Monthly Archives: February 2017

17021616_1471507792883980_3426838758166244771_nગમતી બધી ક્ષણો મહી નાં સઘળું ગમતું જાય છે.
બાળક જેવા બનીએ, મન આપણું રમતું જાય છે

ભૂલો બીજાની ભૂલવી આ વાત જો સચવાય છે
તો હરેક દિલમાં આપણું ઠેકાણું જડતું જાય છે

હિજરાતી પળોમાં પણ મિલનનો મહિમા ગવાય છે
સુખ દુઃખના દરિયામાં મન આપણું હસતું જાય છે

રસ્તાઓ મળતાં જશે જેને સમજણ સાથે પ્રીત છે
ઘીરજ સાથે શોધખોળ મહી સધળું મળતું જાય છે.

ઢળતાં ઢોળાવે વહેતા પાણી, ડુંગર આભે ખેચાય છે.
જોઈ કુદરતની આ કરામત મસ્તક નમતું જાય છે

રેખા પટેલ ( વિનોદિની )

 

Advertisements
 
Image

આર્ટીકલ

16508335_1454549694579790_2679808581316830307_n

 

લાગણીનાં પડીકે બાંધી
મેં યાદ મોકલી.
એમણે થોડી રાખી બાકી પાછી મોકલી.

જોડે બદલામાં ખુલ્લી ફરિયાદ મોકલી.
“આ નદી નાળા યાદ કરે છે
પાદર પણ ફરીયાદ કરે છે
એકલી યાદને શું કરવી
સંન્મુખ આવો મન સાદ કરે છે “

મેં પણ હસતાં ચહેરે એ યાદ વધાવી.
ચૂમી ભરીને ગળે લગાવી
એ યાદ સાથે સ્પર્શ હતો
જે આજે પણ મહેકતો હતો.

રેખા પટેલ ( વિનોદિની)

 

16864540_1464949146873178_4400132523115830395_nકોણ કહે મને તારા વિના અહીં એકલું લાગે
આ તેલ વિના દીવો જલે ખાલી એટલું લાગે

બંધ આંખો પાછળ તારી આભા સાવ નજીક
હાથ લંબાવું તો દૂરતામાં આભ જેટલું લાગે

જનાર પાછળ જે જીવનને જીવતા શિખે,
એને તો યાદો સાથે પણ કાયમ બેકલું લાગે

ફૂલ જાય તો ભલે જાય ફોરમ રહેવી જોઈએ
વિના સુવાસ એ અત્તરને પછી કેટલું લાગે?

ના કરો તમારા મહીથી યાદોની બાદ-બાકી
નહીંતર પડછાયા સાથે પ્રેમ કર્યો એટલું લાગે

રેખા પટેલ ( વિનોદિની

 

મને,
તારા વગરની એક સાંજ આપ
તો હું જરા મને ગોતી દઉં.
આ રેશમી કોશેટો જો ઘડીક છૂટે,
તો હું આળશ મરડીને મને જોઉં.
મુક્ત આકાશ અને પંખ છે ખુલ્લાં,
જો મન છૂટે તો આભ આંબી લઉં.
આ સ્નેહની સાંકળ શું મજબૂત!
સઘળું જોર પછી હાર માની રહું.
મારી હારમાં જ તારી જીત છે,
આ વાત ને હું ગળે લગાવી જઉં
રેખા પટેલ ( વિનોદિની)
 

આવો અહીં પહેલા પ્રેમની વાત લખું
આંખોમાં થઇ હતી એ મુલાકાત લખું

જાગતી આંખોએ જોયા સપના બધા
આજ સાચા એ સપનાની હું વાત લખું

હતી ઝરણું ને છતાં કિનારા સાચવતી
કેવી એ દરિયામાં ભળી ગઈ જાત લખું

મારું ત્યજી સહિયારી જે રીત અપનાવી
હવે લાગણીઓ આપણી દિન રાત લખું

જેને મળવું ગમે ને પછી મહી ભળવું ગમે
એ કમળમાં ઘેરાતા ભ્રમરની ઘાત લખું

રેખા પટેલ ( વિનોદિની)

 

दिलकी किताब से निकालकर रचाई गई ग़ज़ल
वो सुगंघ जब फैली सबको मस्त कर गई ग़ज़ल.

ख़ुशी के आलममें जब यारोंको सुनाई गई ग़ज़ल,
उनकी पनाहमें फिर खुब चुलबुली बन गई ग़ज़ल.

ख़ुशीकी बात या गमकी कहानी दोहराई गजल,
कभी बारिस तो कभी घुपमें गुनगुनाई गई ग़ज़ल

भरकर सब्दोके रंग नूर नए यूँ रोज सजाई ग़ज़ल
लो बिना कागज कलम दिलोंको सजा गई ग़ज़ल

सब उम्मीद और इच्छायें शब्दो संग बहा गई ग़ज़ल
ज़िंदगी के पन्नोको आज फिर जिन्दा कर गई ग़ज़ल

रेखा पटेल ( विनोदनी )…