RSS

Monthly Archives: August 2016

તરુલતાબેન મહેતા વાર્તા સ્પર્ધા (17)એક બોજ – રેખા પટેલ(વિનોદિની)

એક બોજ સુરજ અને ચાંદની , પ્રકૃતિને પરસ્પર જોડતા બે નામ . જેવા નામ તેવાજ બંનેને સ્વભાવ. સુરજ તપતો ઝળહળતો સિતારો અને ચાંદની અંધરાને પણ શરમાવી ભગાડતી શીતલ સ્વભાવની યુવતી.  …

Source: તરુલતાબેન મહેતા વાર્તા સ્પર્ધા (17)એક બોજ – રેખા પટેલ(વિનોદિની)

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on August 29, 2016 in Uncategorized

 

મૌસમ વિના અમને વરસવા દેજો

મૌસમ વિના અમને વરસવા દેજો
ઝાકળનું જળ થઈને ઝરાઈ જાશું

સ્મરણમાં રાખી જરા જરા સાચવજો
ઉષ્માભર્યા દસ્તાવેત અમે દઈ જાશું

થોડી લાગણી પણ અહી ગનીમત છે
થોડામાં ઘણું માની ઝોળી ભરાઈ જાશું.

શરમને તો લજામણી પણ સાચવે છે
ખોટું કર્યાના ભાર હેઠળ શરમાઈ જાશું.

મુજ પર સમય જો મહેરબાની કરે તો
અહેસાન બધાના ચૂકવી વહી જાશું
રેખા પટેલ (વિનોદિની)

 
2 Comments

Posted by on August 24, 2016 in ગઝલ

 

रुहसे रूह तक

रुहसे रूह तक
बड़ी राज़दाँ और अजीब दुनिया है,राहे महोब्बत की
सोई हुई रूहको कब्रसे जगाती,ये आहे महोब्बत की

यहाँ हर कदम हर राह पर है शिकस्त पहला साथी
प्यार ही सहारा है,जो मिल जाए पनाहें महोब्बत की

इन्तज़ार में अगर नींद आ गई उसपर भी इल्जाम लगे
कोई रस्म निभानी नहीं आती उसे राहे महोबत की

गुजर चुके सेंकडो काफिले, इस फनाह की डगर पर
अपनी हस्ती मिटाकर फिर फैलाये बाहें महोब्बत की

उलझन अपनी आईने को बताते, कभी कतराते नहीं
ज़माना अब काबिल नही, समजे चाहे महोब्बत की

आँसूओ की जकात भरते, वो गरीब बनते है शोख से
फ़ना होना फ़ितरत है, झुकाते नहीं निगाहें महोब्बत की
रेखा पटेल (विनोदिनी)

 

मुजमे कही ….
एक पगली लड़की बसती है.
कभी आजको ओढ़े वो …
हवा सँग उडती, पानी संग बहेती है.
खुशिओं समेटे आँचलमें
बेतहाशा फूलों को हँसाती है.
कभी यादे समेटे …
वो भूली बाते दोहराती है.
अनजानी गलियों में भटकती है.

शोर गुलसे कोशो दूर,
वो सन्नाटे में सुनाई पड़ती है.
प्यार अपनोंका उसकी कमजोरी,
उन बिन एक पल जीना भारी है.
दर्पण में वो टिकती नहीं,
दिलमें देखो वो वही मिल जाती है
मुझमें रहेती वो मुजसे अलग
कही मुझको भी मिल जाती है
मुजमे कही
एक पगली लड़की बसती है..
रेखा पटेल (विनोदिनी)

 

આંસુની હું પરબ ભરું તો,તું વચમાં મને દેખાય છે,
જ્યાં કરું ગઝલની અવતરણ તુ શબ્દોમાં ટંકાય છે

સંગાથે તારે આ જીવતર ઉત્સવ બની ઉજવાય છે,
વિરહમાં તારા લખેલ અક્ષર કાગળિયે કોરા વંચાય છે.

આંખ મીચું અને સપનામાં પગરવ તારો જણાય છે,
મૃગજળ જેવી ખુશીઓમાં પણ દુઃખ જઈ ઢંકાય છે

જોઉં હું જ્યાં અરીસા મહી તું આવી ત્યાં મલકાય છે,
તુજ અલગારી લાગણીઓ મહી મન ગુલાલે રંગાય છે .

સ્મરણ જરા આવે વિનોદે એનું ને ઉર્મીઓ લહેરાય છે
સ્નેહ સાથે સાથ મળે તો વિનોદિની ચોતરફ પંકાય છે.
રેખા પટેલ (વિનોદિની)

 
1 Comment

Posted by on August 24, 2016 in ગઝલ

 

એક બારીએ ખુલ્યા પછી …

એક બારીએ ખુલ્યા પછી …
કેટકેટલા દ્રશ્ય દીઠાં.
કળીથી ખીલતા ફૂલ ઉપર
મંડરાતા ભમરા દીઠાં.
અમીર અને ગરીબના
બહુ અજીબ રંગ દીઠાં.
એક બારીએ ખુલ્યા પછી …
ચહેરા મીઠા મિલનના,
વિરહમાં તડપતા લોક દીઠા
જન્મ અને મૃત્યુ વચમાં
ખુશીથી લઈ શોક સુધીના
સાવ અલગ ઢંગ દીઠાં.
એજ બારીએ બંધ થતા …
મોહ માયા સઘળી છોડી
કર્મોને લઇ પ્રયાણ કીધાં.

રેખા પટેલ ( વિનોદિની)

 

mમૃત્યુ સુધી ખેંચી જતી ફોટોગ્રાફીની ઘેલછા

જીવંત દ્રશ્યોને કચકડામાં કેદ કરી લેવાની અદ્ભુત ટેકનોલોજી જ્યારથી પણ શોધમાં આવી છે ત્યાર થી જુના સંસ્મરણોનું આયુષ્ય લંબાયું છે. જે પહેલાની મીઠી કે કડવી  યાદો માત્ર વિચારોમાં કે વાર્તાઓમાં કે પેઈન્ટીંગમાં સચવાઈને રહી જતી તે પહેલા ફોટા સ્વરૂપે અને હવે વિડીયો સ્વરૂપે જીવંત બની રહી છે.
હવે તો લાઈફમાં પળેપળ બનતી ઘટનાઓને પણ હજારો માઈલ દૂર જાણીતા અજાણતા લોકો સુધી પળવારમાં મોકલી આપાય છે. આ બધું ખાસ કરીને ઈન્ટરનેટની મદદથી અને શોશ્યલ મીડિયા જેમકે ચેટીંગ, ફેસબુક,  ટવીટર, ઈન્સ્ટર્ગ્રામ, અને વોટ્સઅપ દ્વારા હવાની ઝડપે ફેલાઈ જાય છે. આ બધી સુવિધાઓને કારણે હરવા ફરવાના શોખીન લોકો પોતાની એક્ટીવીટી અને શોખને ફોટોગ્રાફી કે વિડીયો કલીપ દ્વારા વહેતી કરે છે. આ બધા માટે કુલ દેખાવવા તેઓ પોતાની જાતને ક્યારેક જોખમમાં મૂકી દેતા હોય છે.

૩૫ વર્ષની કોલેન બર્ન્સ ફ્લોરીડાના ઓરલાન્ડોમાં રહેતી હતી. એ કોમ્યુનીટી મેનેજર હતી. સમર વેકેશનમાં એ  ફેમીલી સાથે એરીઝોનાના ફેમસ ગ્રાન્ડ કેનીયનનાં નેશનલ પાર્કમાં આવી હતી. વહેલી સવારે અહી સનરાઈઝ બહુજ બ્યુટીફૂલ દેખાય છે. દૂર કેનીયનની માઉન્ટેન રેન્જમાંથી બહાર આવતો સૂર્ય અદ્ભુત લાગે છે. આથી અહી સનરાઈઝ જોવા વહેલી સવારે લોકો આવીને બેસી જતા હોય છે.  કોલેન પણ તેના ફેમીલી સાથે  વહેલી સવારે ટ્રેલ ઉપર હાઈકિંગ અને ફોટોગ્રાફી માટે આવી હતી. કોલેનને નેચર ફોટોગ્રાફીનો પણ ગાંડો શોખ હતો. છેક કેનીયનની ઘાર ઉપર બેસીને તેણે લાઈફનો એક લાસ્ટ ફોટો પડાવ્યો . પછી એકસીડન્ટલી તે ઊંડી વેલીમાં ગબડી પડી અને ૪૦૦ ફૂટ નીચે તેનું ડેડ બોડી મળ્યું. થોથી અંદર બેસીને પણ તે આજ ફોટો પડાવી શકી હોત. પરતું છેક ધાર ઉપર બેઠેલો ફોટો વધારે અદભુત દેખાય એ માટે તે રીમ ઉપર બેઠી હતી. એક ફોટા માટેની ઈચ્છાએ તેનું જીવન છીનવી લીધું.અને એ ફોટો તેની કડવી યાદ બનીને રહી ગયો.

આના બે વિક પહેલા કેલીફોર્નીયાનો ૨૩ વર્ષનો યંગ મેન જેમેસન કેનીયનની સાઉથ રીમ ઉપર છેક ધારે જઈ ફોટો પાડતા અંદર ગબડી પડ્યો હતો. આવા તો કેટલાય કેશ આ કેનિયનમાં નોંધાયા છે. થોડા સમય પહેલા પેરેન્ટસ આવીજ રીતે ફોટોગ્રાફીમાં બીઝી હતા અને તેમનો પાંચ વર્ષનો સન એકલો પડતા દૂર નીકળી ગયો ત્યાંથી પગ લપસી જતા મૃત્યુ પામ્યો હતો.

અમેરિકામાં દરિયામાં શાર્ક બાઈટના કારણે ઘણા લોકોના મોત થાય છે. પરંતુ લાસ્ટ યર સેલ્ફી લેવાના શોખમાં પણ મૃત્યુ પામ્યાનો આંકડો આગળ વધી ગયો હતો. ફોટોગ્રાફ લેવાના ક્રેઝને કારણે હાઈટ ઉપર થી પડી જવાના , અને એકસીડન્ટ થયાના કેશ વધારે થયા હોવાનું ન્યુઝમાં આવ્યું હતું. વધારે કરીને સેલ્ફી થી આ બધા કેશ નોંધાય છે.થોડો સમય પહેલા ૧૭ વર્ષની એક ટીનેજર ટ્રેકિંગ કરતા ઈન્સ્ટર્ગ્રામ ઉપર લાઈવ વિડીયો લઈને મુકવાનો પ્રયત્ન કરવામાં પડી જતા ઊંચાઈ ઉપરથી પડી જતા ધટના સ્થળે મૃત્યુ પામી હતી.

 આજકાલ બહુ ચર્ચિત સેલ્ફી અને સેલ્ફી સ્ટીકની વાતો પણ નાઈ પમાડે છે. ફોટા પડાવવાના ગાંડપણમાં આવા લોકો જીવને જોખમમાં મુકતા અચકાતા નથી. લોકોનો સેલ્ફી માટેની દિનપ્રતિદિન વઘતો જતો ક્રેઝ જોઈ કેટલીક જગ્યાએ નો સેલ્ફીઝોન જેવા બોર્ડ મુકવામાં આવ્યા છે. અને સેલ્ફી સ્ટીકથી થતી ફાઈટને કારણે તેના ઉપર બેન્ડ મુકવામાં આવે છે. અમેરિકામાં આવા સ્થળો ઉપર હાથમાં સેલ્ફી સ્ટીક જોવા મળે તો ત્યાં હાજર પોલીસ કે ગાર્ડ હાથ માંથી સ્ટીક લઈને પોતાની પાસ જમા કરાવી દે છે. ક્યારેલ ટીનેજર અને યુવાનોનોમાં લેવાતા સેમી ન્યુડ જેવા ફોટા કે વિડીયો દ્વારા તેમને થતા નુકશાન સહન નાં કરી શકતા આગળ જતા ડીપ્રેશન તરફ ઘકેલાય છે.
અહી થોડા સમય પહેલા એક ટીનેજર ગર્લે  આ રીતે તેનો એક વિડીયો અપલોડ કરીને તેના બોયફ્રેન્ડને મોકલ્યો હતો. સમય જતા તેમનું બ્રેકઅપ થયું. ત્યારબાદ પેલા છોકરાએ એ વિડીયો પબ્લિકમાં મૂકી દીધો. આ વાત એ ગર્લને બહુ અપમાનજનક લાગી પરિણામે એણે સુસાઈટ કરી લીધું.
જ્યારે આવું બધું સાંભળીયે છીએ ત્યારે થાય છે કે ટેકનોલોજીનો દુરુપયોગ કેટલી હદે જોખમી પુરવાર થાય છે. ફોટોગ્રાફીને કારણે લેવાતા ફોટા અને સ્નેપચેટ સ્ટોરીથી લોકો પોતાની મેમરી શેર કરે છે. સાથે પોતે ક્યા છે અને કેવી હાલતમાં છે તે પણ દુનિયા સમક્ષ જાહેર કરી દેતા હોય છે. પહેલાના વખતમાં જે દ્રશ્યોને અંતરના ભંડારીયામાં ભરીને બીજાઓ સુધી શબ્દોમાં વર્ણવાનું રહેતું તે હવે ફોટામાં ભરીને મોકલી દેવાય છે. આના કારણે વાતો અને અનુભવનું આદાનપ્રદાન પણ ઓછું થતું ગયું છે. ફોટામાં ક્લિક કરીને  યાદોને સાચવી રાખવી કઈ ખોટું નથી. પરંતુ તેમાં ઘેલછા ભારે છે ત્યારે એ માત્ર શોખ ના રહેતા કુટેવ બની જાય છે. અને આવી કુટેવો જીવને જોખમ વહોરે છે
રેખા વિનોદ પટેલ (યુએસએ)