RSS

” રોજ મનાવીશ વેલેન્ટાઈન ડે”.

14 Feb

Displaying IMG20150214133244.jpg

આણંદ શહેર માંથી પસાર થતી રેલ્વે લાઈનની નજીક આવેલા ચાર નાનકડા ઝુંપડામાં સવલી અને જગો બાજુબાજુમાં રહેતા હતા ,સાવ નાનપણથી ચડ્ડી બંડીના સહારે બહાર ઘૂળમાં આળોટતા મોટા થયેલા આ બે જીવો એકમેક સાથે સંધાઈ ગયા હતા. જગો સવલી કરતા બે વર્ષ મોટો હતો પરંતુ આ ચડ્ડી બંડીની મિત્રતામાં ઉંમર બાધ નથી આવતી.
પાસે આવેલી સરકારી નિશાળમાં ભણવા જતા જગો સવલીને હાથ ઝાલી રેલ્વે લાઈન પાર કરાવતો હતો ,ક્યારેક સવલીને ઠોકર લાગે તો આજ જગો તેનાં હાથે પંપાળી તેને “બસ હવે મટી જાશે “કહી ખુશ કરાવતો
સામે માએ આપેલી બે પીપરમીન્ટ માંથી એક સવલી જગાને આપી દેતી ,આમ એકમેકના સહારે બેવ જીવો વધમાં પડતા ગયા સાથે સાથે માયા પણ વધતી ચાલી
જગો આઠ ચોપડી પાસ કરી રહ્યો ત્યાજ તેના બાપા ટુંકી માંદગીમાં તેને અને તેની માને એકલા છોડી પરલોક સિધાવી ગયા અને જતાજતા જગાને વારસામાં આપતા ગયા એક ખારીસીંગ ચણા વેચવાની લારી અને નાનકડી સઘડી જેનો રોજનો મુકામ હતો વલ્લભ વિધાનગરની એક કોલેજનું પ્રવેશ દ્વાર.
હવે જગો ભણવાનું છોડી રોજ આ કોલેજના દ્વાર ઉપર લારી જમાવી જતા આવતા યુવાન છોકરા છોકરીઓને ખારીસીંગ ચણાની મોજ કરાવતો અને સામે બે ટંકના રોટલા મેળવી લેતો.
આઠ ચોપડી ભણેલો જગો એના હૈયે મહી એક કવિ જીવ હતો ,શોખ અને ધ્ગાસના કારણે થોડી ઘણી કવિતાઓ રચી કાઢતો અને આજ કારણે કોલેજ બહાર આવતા જતા યુવાન યુવતીઓમાં બહુ પ્રિય થઈ પડયો હતો.કેટલાલ તો મસ્તી ભર્યા મિત્રો તેની પાસે થી એ સરતે ખાઘ્ય સામગ્રી ખરીદતા કે એ કોઈ કવિતા ગઈ સંભળાવે ! આમ તે આજુબાજુ વિસ્તારમાં પણ પ્રિય થઈ પડ્યો હતો।
જગના કહેવાથી સવલી ભણવામાં ઘ્યાન આપતી હતી અને રજાના દિવસે જગાને મદદ કરવા આવી પહોચતી,આમ કરતા ચાર વર્ષ નીકળી ગયા. જગો અઢાર વર્ષનો ફૂટડો યુવાન બનતો જતો હતો અને સવલી પણ માસુમ બચપણને અલવિદા કરવા ઉતાવળી દેખાતી હતી. જતા આવતાની નજરમાં વસી જતી સવલી આજે સવારથી જગાની સાથે હતી …
આજે ચૌદમી ફેબ્રુઆરી ,કોલેજ’વેલેન્ટાઈન ડે’ની ઉજવણી માટે થનગનતી હતી..કેમ્પસમાં ચારે બાજુ ઉત્સાહનો અને મસ્તીનો માહોલ હતો….સહુ કોઇના હાથમાં વેલેન્ટાઈનનાં સ્પેશ્યલ કાર્ડ,અવનવી ભેટ સોગાદોના બોકસ,ફૂલોના બુકે તો કોઇના હાથમા ફકત દાંડીવાળા ગુલાબ હતા..આજના આ ખાસ દિવસે પોતાના હૃદયમાં બિરાજતી ખાસ એક વ્યકિતને ગુલાબ,ભેટ સોગાદો અને ચોકલેટસ વગેરે આપીને પ્રેમનો એકરાર કરવા માટે તેમના હૈયા થનગનતાં હતા.પોતાના મનગમતા સાથીને પ્રેમનો અહેસાસ કરાવવામાં જાણે કશી કચાશ રાખવા માંગતા નહોતા ! દરેકની આંખમાં એક ગુલાબી સપનુ હતુ
સવલી આ બધું વિસ્મય પૂર્વક જોઈ રહી હતી ” જગા આ બધું શું છે કોઈ તહેવાર છે કે શું? જોને બધા કેટલા ખુશ અને સુંદર લાગે છે ” તે અચાનક પૂછી બેઠી
હા સવલી !આજે વેલેન્ટાઈન છે આજે જે પ્રેમ કરતા હોય તે બધા તેમની પ્રેમિકાને ભેટ આપે ,ગુલાબ આપે ” પોતાનું જ્ઞાન બતાવતા જગો બોલ્યો.
એમ ? સવલી તેની ભોળી આંખોમાં કુતુહલ ભરી બોલી। ..”તોતો આજે મને પણ કશુક ભેટમાં મળવાનું કેમ?” ભોળપણ મસ્તીમાં ફેરવાઈ ગયું.
“હવે ખોટા વિચાર રહેવા દે ,તારા જેવીને કોણ ભેટ આપવાનું હતું ”
“જગલા ભૂલતો નહિ મારે એક કહેતા અગિયાર હાજર થઇ જાય તેમ છે પણ મારું મન મુઆ એકમાં અટવાઈ ગયું છે ” સવલીની આંખોમાં શરમના શેરડા ઉતરી આવ્યા.
આ  જોઈ જગો બધીય મસ્તી ભૂલી ગયો ” સવલી લે આજે તારી માટે ખાસ લાવેલા લાલ ગુલાબને તારા ચોટલે લગાવી આપું બાકી જે’દી ઉપરવાળો  તેની કૃપા વરસાવશે તે’દી તને મોંઘી ભેટ જરૂર આપીશ “
“હવે જાજા તું ખોટા વાયદા નાં કરીશ, મારા બા બાપુ જોડે મારો હાથ માગવાની હિંમત છે તારામાં? ” સવલી મનની વાત પૂછી બેઠી
વ્હાલી સમય આવવા દે આમ ઉતાવળે આંબા નાં પકાય બોલી જાગો નવી રચેલી કવિતા ગાવા લાગ્યો …
“હોય છે ભીનાશની સમજણ હ્રદયમાં જેમનાં
મનના પુષ્પો પાનખરમાં પણ કદી ખરતા નથી
પ્રીતના પગલા કદી પાછા પગે હટતા નથી
સ્નેહ સાગર પાર કરનારા કદી ડુબતા નથી”
સવલી અઢારે આંબી ત્યાંજ શરણાઈના શૂર અને નાતના આશીર્વાદ વચ્ચે તેનો જગા જોડે સદાને માટે એક થવાનો દહાડો આવી પહોચ્યો ,નશીબ જોગે આ દિવસ ચૌદમી ફેબ્રુઆરી હતો.  લગ્નની પહેલી રાતે બંધ ઝુંપડામાં સવલી જગના બે હાથ વચ્ચે ઘેરાતી જતી હતી,આજે બંને વચ્ચે જિંદગીમાં પ્રથમ અનૂભવયેલી શબ્દોમાં ના ઉતારી શકાય એવી મખમલી સંવેદનાનો ગુંજારવ થયો હતો..
આભે બે પ્રેમીઓનું એકત્વ  માણતો ચાંદો વાદળીઓ સાથે આંખ મિચોલી રમતો હતો ,મહી ઝુંપડીમાં જગો પહેલી રાત સવલી માટે ખાસ લખેલી કવિતાને તેના ચરણે અર્પણ કરી રીઝાવતો હતો ….
કારણ વિનાં લોકો અહીંયા ચાંદની ચર્ચા કર્યા કરે છે
ને રૂપ તારૂં જોઇને ખુદ ચાંદ અંદરથી જલ્યાં કરે છે.
પાતાળમાં પરવાળ મોઘાં ભાવનાં શોધે છે મરજીવાઓ
હોઠોની લાલી જોઇ તારી રત્ન પણ ખામી પૂર્યા કરે છે.
એ જામ,એ સાકી સૂરાહીને,ને મ્હેફીલૉ ભૂલી ગયો છુ
ને જ્યારથી મારા ખભા પર ભાર ગરદનનો પડ્યા કરે છે.
અટકી પડી મારી કલમ જોઇને તારા હુસ્નની નવાબી
મારી ગઝલના શબ્દ તારા રૂપની ગાથા કહ્યા કરે છે.
સમયના ચક્રને કોણ ઝાલી શક્યું છે ? વરસ વિતતા વાર લાગતી નથી, સવીના સાથ અને તનતોડ મહેનત સાથે તેના મીઠા સ્વભાવને કારણે જગો ઝુંપડા માંથી બે ઓરડીનું ખોરડું સવી માટે બનાવીને ખુશ હતો ,ચાર વર્ષમાં હવે જગો ખાસ્સું કમાવા લાગ્યો ઘરખર્ચ કાઢતા તેની બચતમાં આજે પચ્ચીસ હજાર જેવી રકમ જમા થઈ ગઈ હતી ,હવે સવલીને આપેલું વચન પૂરું થવામાં ગણતરીના દિવસો બાકી હતા ,જગો વિચારતી હતોકે આ વખતે વેલેન્ટાઈન નાં દહાડે અને તેની લગ્નની ચોથી વર્ષગાઠ ઉપર સવલીની ડોકે એક સોનાનો દોરો પહેરાવી તેને ચોકાવી દેવી છે .સોનાનો દોરો સવલીની પાતળી સુરાહીદાર ડોકને કેવો શોભાવશે તેવું વિચારતો દીવા સ્વપનોમાં રાચતો જગો રોજની જેમ કોલેજ બહાર તેની લારીમાં ભરેલી ખારીસીંગ ચણા જોડે બોર આમલા આમળાં વગેરે વેચવામાં મશગુલ હતો ત્યાજ બાજુમાં રહેતો મગન દોડી આવ્યો…..
“જગલા ઝટ હાલ સવલી ભાભીને એકસીડન્ટ થયો છે તેને સરકારી દવાખાને લઇ ગયા છે ”
જગાને માથે આભ તૂટી પડ્યું ,તેના હાથ પગ જાણે ઠંડા પડી ગયા પરંતુ જાતને માંડ સંભાળતા બોલ્યો “મગના બહુ વાગ્યું છે તારી ભાભીને ?”
“હોવે ભાભીને ખાસ્સું વાગ્યું છે પણ જેની ગાડીને અથડાયા તેજ શેઠ દવાખાને લઇ ગયા છે ,બસ તું જલદી હાલ ”
લારી મગનને સોપી જગો દોડતો હોસ્પીટલમાં પહોચી ગયો .
સવલી ને ઓપરેશન રૂમમાં લઇ જવાઈ હતી ,ફૂલ સ્પીડે આવતી ગાડીની અડફોટ માં રસ્તો ક્રોસ કરતી સવલી આવી ગઈ હતી ,ગાડી વાર શેઠ બહાર બેઠા હતા જે જગાને જોઈ બોલી ઉઠયા ” ભાઈ જો આમાં મારો વાંક નથી તારી પત્ની અચાનક મારી ગાડી સામે આવી ગઈ હતી ,છતાય તેની દવામાં જે પણ ખર્ચ થશે તે હું આપીશ તું આ બાબતે લગીરે ચિંતા નાં કરીશ ”
ત્યાજ બંધ રૂમનું બારણું ખુલ્યું અને ડોક્ટર બહાર ડોકાયા ”  જુવો એ બહેનના પેટમાં કારનો આગળનો ભાગ સજ્જડ રીતે ઘુસી જતા તેની બંને કીડની ઉપર ગંભીર ઈજા થઈ છે જે લગભગ નકામી થઈ ગઈ  છે ,હાલ તો તબિયત ઠીક છે પરંતુ જલદી થી તેની માટે નવી કિડનીની વ્યવસ્થા કરાવી પડશે નહીતર તેને બચાવવી મુશ્કેલ થઈ  પડશે ” આ સાંભળતાં જ જગો બે હાથ માથે દઈ ત્યાજ ઢગલો થઈ બેસી પડ્યો.
સવલી વગરનું જીવન જગો સપનામાં પણ વિચારી શકે તેમ નહોતો ,કોઈ કારણસર સવી ઘેર નાં હોય તો જગો ઘરમાં અંદર જવાને બદલે બહાર ઓસરીમાં બેસી રહેતો , સવી આવીને ટોકતી પણ ખરી “મુઆ બહાર મારી રાહ જોયા વગર અંદર બેસતો હોય તો”
નાં તું જાણે છે તારી વગર આ ખોરડું મને ખાવા દોડે છે ,અને એક વાર અંદર જઈને બેસું તો તું આમ મારી માટે દોડતી નાં આવે ” કહી તે લુચ્ચું હસતો
 આજે જગો સમયને રેતીની માફક સરતો જોઈ રહ્યો હતો ,પેલા શેઠ દવાખાનાનો ખર્ચ આપવા તૈયાર થયા પણ આટલા ઓછા સમયમાં સવલીને અનુકુળ આવે એવી કીડની ક્યાંથી શોધવી ? ડોક્ટરના જણાવ્યા પ્રમાણે સવલીનો સમય ખૂટતો જતો હતો ,છેવટે જગાએ ડોક્ટરને વિનવણી કરી કે તેની એક કીડની સવલીને આપીને તેને જીવતદાન બક્ષે ,કુદરતની મહેરબાની સમજો કે જગાનો પ્રેમ ગણો પણ બે જીવોનું લોહી પણ એકજ ગ્રુપનું નીકળ્યું અને કીડની પણ સરખી નીકળી.
ડોક્ટરોની ભારે મથામણ પછી સવલીનું ઓપરેશન બરાબર રીતે થઈ ગયું અને આજે દિવસ પણ હતો ચૌદમી ફેબ્રુઆરી “પ્રેમીઓ નો દિવસ “.
સાંજ થતા સુધીમાં સવલીને ભાન આવી ગયું હતું ,પાસેના ખાટલામાં સુતા સુતા જગાએ હાથ લંબાવી સવલીનો હાથ ઝાલ્યો ,બંનેની નજર એક થતા થાકેલા અવાજે જગો બોલ્યો “સવી આજે વેલેન્ટાઈન ડે છે,આજે હું તારી માટે ખાસ ભેટ લાવવાનો હતો પણ સમય અને સંજોગોને કારણે તને કશુજ આપી શક્યો નથી “
” જગા તારા શરીરનું અંગ મને આપી તે આજે મને દુનિયાની સહુથી મોઘી ભેટ આપી છે ” હથેળીના ભારને વધારતા આંખમાં ભીનાશ ભરતા સવી ઘીમાં અવાજે બોલી પછી ગણગણી ઉઠી ….
તારો સાથ એ સાજન મારે ચુંદડી અને ચોખા
આ જનમે તો ના કદી થાસું આપણ બેવ નોખા.
સાથ તારો ઉજ્જળ વગડે વસંતના રંગ અનોખા
તુજ મારે મન આનંદ”વિનોદ” હુ તારી જીવન રેખા.
“પાગલ આમાં તો નર્યો મારો સ્વાર્થ છે ,આજે મેં મને જીવતદાન આપ્યું છે ,અને આમ કરી હું હંમેશા તારા મહી સમાઈ ગયો છું ,તું મારા આખા દેહમાં અણુએ અણુમાં તુ વ્યાપી ગઈ છે . હવે તારા શરીરમાં વહેતા લોહીના કણેકણ ને હું પળેપળ સ્પર્શી શકીશ અને આમ કરીને હું રોજ મનાવીશ વેલેન્ટાઈન ડે ” જગો ઘીમું હસીને બોલ્યો .
.
હોસ્પીટલના સ્પેશિયલ રૂમનુ અંદરનું દ્રશ્ય જોઈ એ બાજુથી પસાર થતા ડોક્ટર અંદર થતો આ વાર્તાલાપ સાંભળી મનોમન બબડી ઉઠયા ” જે પ્રેમ માટે આ દોડાદોડી અફડાતફડી થાય છે તે પ્રેમ જો કોઈના આત્માને સુખ આપવા ખર્ચાય તો કદાચ આ મજા અને આનદ બેવડાઈ જાય…”
ખરેખર વેલેન્ટાઈન ડેની ઉજવણી સમજયા વિના માત્ર એકબીજાની દેખાદેખી કરવાનો કોઈ મતલબ નથી. ” આ અભણ ગરીબ જીવો બરાબર સમજે છે કે સાચો “વેલેન્ટાઈન ડે “કોને કહેવાય “

રેખા વિનોદ પટેલ
ડેલાવર (યુ એસ એ )

Advertisements
 

4 responses to “” રોજ મનાવીશ વેલેન્ટાઈન ડે”.

  1. bhumika

    February 16, 2015 at 6:23 am

    ” જગા તારા શરીરનું અંગ મને આપી તે આજે મને દુનિયાની સહુથી મોઘી ભેટ આપી છે ” હથેળીના ભારને વધારતા આંખમાં ભીનાશ ભરતા સવી ઘીમાં અવાજે બોલી પછી ગણગણી ઉઠી ….
    તારો સાથ એ સાજન મારે ચુંદડી અને ચોખા
    આ જનમે તો ના કદી થાસું આપણ બેવ નોખા.
    સાથ તારો ઉજ્જળ વગડે વસંતના રંગ અનોખા
    તુજ મારે મન આનંદ”વિનોદ” હુ તારી જીવન રેખા.
    “પાગલ આમાં તો નર્યો મારો સ્વાર્થ છે ,આજે મેં મને જીવતદાન આપ્યું છે ,અને આમ કરી હું હંમેશા તારા મહી સમાઈ ગયો છું ,તું મારા આખા દેહમાં અણુએ અણુમાં તુ વ્યાપી ગઈ છે . હવે તારા શરીરમાં વહેતા લોહીના કણેકણ ને હું પળેપળ સ્પર્શી શકીશ અને આમ કરીને હું રોજ મનાવીશ વેલેન્ટાઈન ડે ”awesum

     
  2. kamal

    February 16, 2015 at 6:30 am

    ” જગા તારા શરીરનું અંગ મને આપી તે આજે મને દુનિયાની સહુથી મોઘી ભેટ આપી છે ” હથેળીના ભારને વધારતા આંખમાં ભીનાશ ભરતા સવી ઘીમાં અવાજે બોલી પછી ગણગણી ઉઠી ….
    તારો સાથ એ સાજન મારે ચુંદડી અને ચોખા
    આ જનમે તો ના કદી થાસું આપણ બેવ નોખા.
    સાથ તારો ઉજ્જળ વગડે વસંતના રંગ અનોખા
    તુજ મારે મન આનંદ”વિનોદ” હુ તારી જીવન રેખા.
    “પાગલ આમાં તો નર્યો મારો સ્વાર્થ છે ,આજે મેં મને જીવતદાન આપ્યું છે ,અને આમ કરી હું હંમેશા તારા મહી સમાઈ ગયો છું ,તું મારા આખા દેહમાં અણુએ અણુમાં તુ વ્યાપી ગઈ છે . હવે તારા શરીરમાં વહેતા લોહીના કણેકણ ને હું પળેપળ સ્પર્શી શકીશ અને આમ કરીને હું રોજ મનાવીશ વેલેન્ટાઈન ડે ” waaah

     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: