RSS

સંવેદનાનું સીમકાર્ડ : ચાલ જિંદગી જીવી લઈએ .

07 Oct

ચાલ જીંદગી જીવી લઈએ ..

સુખી ગુજરાતી પરિવારનાં નીરુ અને દીપકના અરેન્જ મેરેજ હતા. બંને સ્વભાવે મીઠાબોલા મળતાવડા અને એટલા જ સમજદાર હતા. લગ્ન પછી થોડા સમયમાં બંને એકબીજાને પુરક થઇ ગયા. માબાપનાં સંસ્કારોને કારણે ઘર પરિવારના સુખને પોતાનુ સુખ માનીને એક બીજા સાથે ખૂશ રહેતા હતાં.

દીપક આઇટીનો સોફ્ર્વેર એન્જીનીયર હતો. થોડા વખત પહેલાજ એને અહી અમદાવાદની એક પ્રતિષ્ઠિત સોફટવેર  કંપનીમાં સારા પગાર વાળી નોકરી મળી હતી. છતાં તેનું સ્વપ્નું હતુકે આઈટી ના ભણતર બાદ થોડો સમય માટે પણ અમેરિકા જવું ,દરેક ભણેલા સ્વપ્નિલ યુવાનોની જેમ તેને પણ અમેરિકા જઈ પોતાનું નશીબ અજમાવવું હતું. કારણ તે સાંભળતો જોતો આવતો હતો કે ત્યાં આ ભણતરની બહુ માંગ છે તેમને ઉચા પગારની નોકરી સહેલાઇ થી મળી સકે છે તેણે અમેરિકાની ઘણી બધી કંપનીઓમાં જોબ માટે અરજી ફોર્મ ભર્યા હતા

એની પત્ની તો નીરૂને અહી દેશમાં જ રહેવું હતું. પરતું તે દીપકના સ્વપ્નને પોતાનુ સ્વપ્ન સમજી તેના સુખમાં સુખી અને દુઃખમાં દુઃખી રહેવા તૈયાર હતી

શરૂઆતનાં આ બે વર્ષ સંસ્કારી પરિવારમાંથી આવતા આ બંને માટે સુખ ચેન ભર્યા હતા. દિપક નોકરી ઉપરથી સીધો ઘરે આવી જતો.ત્યાં સુધીમાં નીરુ ઘરનું  બધું  કામ પતાવી દેતી હતી.તેના સાસુ સસરા પણ બહુ સમજુ અને આઘુનિક વિચારસરણી ઘરાવતા હોવાથી દીપકના ઘરે આવ્યા પછી તેમને પૂરી આઝાદી આપતા હતાં. જેથી આ નવ પરણિત જોડાને પુરતી આઝાદી અને સમય મળે કે એક બીજાને સારી રીતે સમજી શકે.

અઠવાડિયામાં ચાર દિવસ દીપક નીરુ સાથે ઘરની બહાર ફરવા નીકળી જતો અને નીરુ પણ સાંજ પડતા સજી સવરીને પરણ્યાની રાહ જોતી હોય. નીરૂ હમેશાં  દીપકને ગમતા રંગોના ડ્રેસ અને સાડીઓ પહેરતી અને આધુનિક મેકઅપ કરીને તૈયાર થતી.ત્યારે રૂપાળી તે વધુ રૂપાળી લાગતી અને દીપક પણ જાણે દીપકની આજુબાજુ મંડરાતું પતંગિયું હોય તેમ નીરૂની આજુ બાજુ ભમ્યા કરતો.

“જાનુ તારી આગળ તો બધી હોરોઈનો પણ ઝાંખી પડી જાય છે ,હું કેટલી નશીબદાર છું કે તું મારી જીંદગીમાં આવી છે ”
દીપક તમારા કરતા હું બધું લકી છું આટલા પ્રેમાળ સાસુ સસરા અને મઝાનું ઘર મને તમારા કારણે મળ્યા છે ”
“ઓહો તો એમ કહેને તને મારા મળવાની ખુશી નથી પણ સારા સાસુ સસરા મળ્યા તેની ખુશી જીવનમાં વધુ છે ” કહી મ્હો ફુલાવી બેસી જતો
ઓહો મારા વાલમજી તમે છો તો મારી દુનિયા આબાદ છે ” કહી વહાલ થી નીરુ તેને મનાવતી
અને મીઠો ઝગડો બે યુવાન બદનમાં તોફાન ભરી જતો અને આખો ઓરડો મઘમઘી જતો.

એક દિવસ ઘરના દરવાજે આંતરદેશીય પત્ર આવ્યો કવર જોતાજ દીપક સમજી ગયો કે આ પત્ર અમેરિકાથી આવ્યો હતો. દીપક શ્વાસ રોકીને પત્ર ફોડવા લાગ્યો.વાચીને એની આંખોમાં ખૂશીની ચમક આવી ગઇ અને બોલ્યો,”ઓહ માય ગોડ!!! નીરુ ડાર્લિગ કમ હિયર…જો આ કેવા  ગુડ ન્યુઝ આવ્યા છે..આઈ ગોટ જોબ ઇન અમેરિકા….નીરુ ડાર્લિંગ તું જોજે અમેરિકાં ગયાં પછી આપણી લાઇફસ્ટાઇલ ચેન્જ થઇ જશે.કાયમ માટે અમદાવાદ તડકાથી છુટકારો થશે.”

નીરૂ દીપકને આટલો બધો ઉત્સાહી અને ખુશ જોઈ ખુશ હતી .

વિદેશ જવાની ઘેલછામાં કેટલાય યુવાનો દેશની ધરતીને છોડી આગળ વધવાના સપના જોવામાં માં બાપ મિત્રોની લાગણીઓને પળવારમાં ભૂલી જાય છે.જો કે  દિપક માટે તો સારું હતું કે તેની કંપનીનાં નિયમો પ્રમાણે તેને ફેમીલી સાથે એટલે કે નીરુ સાથે અમેરિકા જવાના વિઝા મળવાના હતા.

માં બાપ તો દીકરા વહુની ખુશીમાં પોતાનું સુખ જોતા હતા આથી તેમની જુદાઈના દર્દને હસતા મ્હોએ જીરવી લીધો . કોલ લેટર આવ્યાનાં  ગણતરીના દિવસોમાં દિપક અને નીરું સ્વજનોને દેશમાં છોડી અમેરિકામાં ડોલર કમાવવા ઉપડી ગયા.

અમેરિકામાં આવ્યા પછી તુરત દિપકને રહેવાની વ્યવથા જાતે કરવાની હતી.આથી થોડો સમય મિત્રના ઘરે અમેરિકાના ફ્લોરીડા સ્ટેટ, માયામીમાં રહ્યા અને આજ મિત્રની ઓળખાણથી એક બેડરૂમ કિચન હોલનું નાનકડું એપાર્ટમેન્ટ ભાડે રાખી લીધું.

અહી તો શરૂઆત એકડો ઘુંટવાથી કરવાની હતી.દેશની જેમ મિત્રો સગાવહાલાઓ ઘર શોધવાથી વસાવા સુધીના વહારે ના આવે અહીંયા તો બધું એકલાએ કરવું પડે છે.અહીંયા આવી દિપક અને નીરુને સમજાયું કે માત્ર એક જણનાં પગારથી ધર ચલાવવું અધરૂ પડે છે.અહીયા તો મહિનો પૂરો થતા ઘર ખર્ચ,કારનો હપ્તો અને બીજા બીલ મ્હો ફાડીને ઉભા રહી જતા.આથી ના છુટકે દીપકે નીરૂને આ જોબ માટે હા કહી.

આ બાજુ નીરુએ પણ નજીકના ગ્રોસરી સ્ટોરમાં જોબ મેળવી લીધી.પણ સમસ્યા એ હતી કે આ ગ્રોસરી સ્ટોર ચોવીસ કલાકનો હતો અને નીરૂને નોકરી નાઇટ સિફટમાં મળી હતી.રાત્રે નવ વાગે જવાનું અને સવારે છ વાગે પાછુ આવવાનું હોય.

પણ થાય  શું!!! આ ક્યા પોતાનો દેશ હતો કે માં બાપ ખર્ચો ઉઠાવે કે અને બાપીકું મકાન હોય તો ભાડુ ભરવાનું ના આવે.રોજ બરોજના ખર્ચા વધતા જતા હતા અને તેને પહોચી વળવા કામ અત્યંત જરૂરી હતું .

હંમેશા સારસ બેલડીની જોડી તરીકે ઓળખાતું આ જોડું હવે દિવસ રાતમાં વહેચાએલા કામના બોજા હેઠળ કચડાઈ ગયું. એક નોકરીએથી  ઘરે આવે ત્યારે બીજાને નોકરીએ જવાનો સમય થઈ ગયો હોય.અઠવાડીયાં ભેગા રહેવા માત્ર  એક રવિવાર મળતો.એમાં આખા વીકનું કામ અધુરૂં કામ,ઘર સામગ્રીની ખરીદીમા  પૂરો થઇ જતો.બે માણસને એક બીજાની ખૂશી અને દૂઃખ વહેચવા માટે અનૂકૂળ નવરાશની પળ ના મળવાને કારણે આવા દોડાદોડીના માહોલમાં પ્રેમભર્યા સંવાદોનું બાષ્પીભવન થઇ જતું હતુ. સબંધોમાં સ્નેહનું પાણી ખૂટે છે ત્યારે લાગણીનો છોડ સુકાતો જાય છે.

આખરે દિપક અને નીરું વચ્ચે આવું જ બન્યું.નીરુ અને દીપક વચ્ચે હવે પ્રેમભર્યાં સંવાદોને  બદલે એક ઘર્ષણ રહેતું હતું.હવે એનો બાકીનો સમય એક બીજાને સમજવા કરતા એકબીજા ઉપર દોષારોપણ કરવામાં પૂરો થઇ જતો હતો.

એક દિવસની વાત છે.આજે નીરુને જોબ ઉપર વહેલી જવાનું હોવાથી એ વહેલી તૈયાર થઇ હતી એટલે દિપકે એને પૂછ્યુ,”

“નીરુ કેમ આજે કલાક વહેલી જાય છે?
“આજે મારે ઓવર ટાઈમમાં છે અને સ્ટાફનાં ચાર માણસો આજે રજા પર છે?
“હા..હા…તારે તારી જોબ પહેલા આપણા ઘરના કામ અને મારામાં જરા તારૂં ધ્યાન  રહેતું નથી.હવે તો બસ તને કામ અને ડોલર દેખાય છે  “દીપક ગુસ્સે થતા બોલ્યો.

“દિપક એવું નથી? જરા મને સમજવાની કોશિશ કરો. હું જાણુ છુ કે તમને હવે મારામાં રસ નથી રહ્યો. ઇન્ડીયા હતી તો હું મારી જાત માટે પણ સમય કાઢી લેતી હતી અને અહી આવી હું વાર તહેવાર અને મારી જાત સુધ્ધાને ભૂલી ગઈ છું ,શું તમને દેખાતું નથી મારી જીંદગી કેટલી હદે બદલાઈ ગઈ છે . તમે જાણો છો કે હુ આખો દિવસ ઘર અને ગ્રોસરી સ્ટોરની લેબર જોબમાં થાકી જાઉં છુ, તમને મારી કોઈ કિંમત જ નથી.”નીરુએ આજે ગુસ્સે થવાને બદલે પોતાની લાચારી અને વ્યથાને રડતા રડતા દિપકને કહી …. આજે નીરુની આ વાત દિપકને સાચે અસર કરી ગઇ.

નીરૂને આમ રડતા જોઈ દીપકને બહુ દુઃખ થયું.દિપકે નીરુને બે હાથ ફેલાવીને બાહોમાં લઇને વાસાં પર હાથ ફેરવીને સાંત્વનાં આપતું કહ્યુ ,”ચાલ નીરુ! ચાલ હવે આ બધું છોડી દઈયે હવે આ અમેરિકા અને ડોલરનો મોહ છોડીને આપણાં દેશ પાછા ફરીએ નહીતો હાલ પુરતું આપણે આવીજ રીતે દિવસો વિતાવવા પડશે કમસે બધું બરાબર ગોઠવાય નહિ ત્યાં સુધી તો ખરુજ …. અને આપણા દેશમાં ઘર છે ,મા બાપ છે, દોસ્તો છે. નીરુ હું પણ કેટલા દિવસો થી હું વિચારું છું કે આ બે વર્ષમાં તારું સાચું રૂપ ઝંખવાઈ ગયું છે. આનું સાચુ કારણ પણ  હું “હા

જાણું છું અને એટલે જ મેં નક્કી કર્યું છે મારો પ્રોજેક્ટ બે મહિના પછી પૂરો થાય છે,એ પછી નીરુ  ડાર્લિંગ આપણે દેશ પાછા ચાલ્યા જઇશું”.

“બસ અમેરિકા જોઈ લીધું અને ડોલર પણ ગણી લીધા અને વધારામાં તારી મહેનતને કારણે થોડી બચત પણ થઇ છે.તે લઇને હવે ચાલ ફરીથી આપણી આપણા દેશની મોકળાશભરી જિંદગી મન ભરી જીવી લઈયે,ચાલ જીંદગી જીવી લઈએ ” નીરૂની કમર ફરતે બંને હાથ વીટાળી દીપક આગળ બોલ્યો  “હા મારી જાન અહી જીંદગી છે ખુશી પણ છે પરંતુ તેની એક કીમત પણ આપવી પડે છે ,જે અહીની દોડમાં ગોઠવાઈ જાય છે તે ફાવી જાય છે બાકી તારી મારી જેમ કેટલાક ભાગી પણ જાય છે ” કહી દીપક હસવા લાગ્યો

“નીરુ આંખોનાં આસુંમાં ખૂશીનો દિપક ચમકતો હતો. એક વેલી મજબુત વૃક્ષને વિટાઈ જાય એ રીતે દીપકને લપેટાઈ ગઈ  ,”દિપક તમે મારા મનની વાત કહી દીધી.”

-રેખા વિનોદ પટેલ
ડેલાવર, યુએસએ

Advertisements
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: